Ik ben wéér geïnspireerd door een boek, en kan ik het niet laten om erover te schrijven. Dit keer ben ik geïnspireerd door het boek De Gulden Snelweg van Geert Kloppenburg en Marc Buiter. Lezend word je meegenomen naar een toekomstig Nederland waarin er geen file te bekennen is op de snelwegen zonder dat daar extra asfalt voor bij moest komen, en het publiek vervoerssysteem zo goed werkt dat de steden vooral een plek zijn voor fietsers en voetgangers, en waar parkeerplekken plaats hebben gemaakt voor mooie parken. En dit al in 2028! Hier komt dan ook geen techniek bij kijken, gewoon een kwestie van gedragsverandering en andere keuzes maken.
Hoe ziet dat toekomstbeeld er dan uit?
Ik zal proberen om het verhaal van Geert en Marc goed over te brengen. Wanneer de heren spreken over mobiliteit, dan hebben ze het over een nieuw deelsysteem voor publiek vervoer over de Nederlandse snelwegen, oftewel: De Gulden Snelweg. En die bestaat uit een aantal onderdelen:
De snel- en ringwegen rond Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag, en de hoofdassen tussen grote Nederlandse steden, krijgen rechterrijstroken die gereserveerd zijn voor volle personen- en goederenvervoer. Vol betekent in het geval van personenauto’s gevuld met minimaal 3 personen, inclusief bestuurder. In het geval van vrachtauto’s en bestelbussen betekent het een vullingsgraad van 75%.
Een grote vloot van elektrische/hybride deelvoertuigen voor publiek vervoer. Deze bestaat uit metrobussen, publieke deelauto’s, kleine elektrische deelvoertuigen geschikt voor vracht- en personenvervoer over kleine afstanden, veerboten en waterbussen, en natuurlijk deelfietsen.
Een landelijk netwerk van haltes en stations voor het publiek vervoer in de vorm van corridorhubs en stadshubs langs de rijkswegen, en wijk- en buurthubs in de steden, dorpen en buitengebieden.
Grote stations voor het publiek vervoer die zich aan de stedelijke randen bevinden, zijn toegerust voor overstap van grote groepen reizigers, overslag van goederen en elektrisch laden.
Dat is allemaal leuk en aardig, maar ik kan me voorstellen dat dit nog steeds vaag klinkt. Dus zal ik een voorbeeld benoemen uit het boek waardoor het toekomstbeeld wat duidelijker wordt.
Neem de ’s-Gravendijkwal in hartje Rotterdam waar momenteel dagelijks 30.000 voertuigen over rijden. Tijdens de spitsuren vanaf de afritten A13 en A15 worden 2.000 voertuigen per uur afgevoerd. Het loopt hier dus dagelijks vast. Maar in 2028 zal dat volgens Geert en Marc anders zijn. In de spits zal er dan om de vijf minuten een bus langskomen met een capaciteit van 150 personen per bus, 12 bussen per uur, en dus 1.800 personen per uur. Daar heb je nu nog 1.500 auto’s voor nodig! En deze bussen stromen lekker door over de rijstroken die hiervoor gereserveerd zijn.
Wat kunnen we nu al concreet doen?
Er moet wel nog wat gebeuren om dit toekomstbeeld waar te kunnen maken. En daar kun jij al mee beginnen, samen met je collega’s. Hieronder een aantal manieren die je kunt implementeren binnen je organisatie:
Zet in op deelvervoer. Maak het voor je medewerkers mogelijk om gebruik te maken van een deelauto, deelfiets of deelscooter. Deelvervoer is steeds meer in trek en er vindt een enorme groei plaats in het aantal beschikbare deelvoertuigen. Ga in gesprek met een aanbieder om te horen wat ze voor je kunnen betekenen. Ze kunnen je uitleggen hoe een portal of app werkt, en je ontlasten van alle administratieve rompslomp.
Zet in op carpoolen. Medewerkers die met elkaar mee kunnen rijden, doen dat ook. Je zorgt dat duidelijke afspraken worden gemaakt over wat wel en niet acceptabel is, en je zorgt dat mensen elkaar makkelijk kunnen vinden. Dit betekent ook dat je na moet denken over hoe mensen thuis kunnen komen, als ze toch niet met elkaar kunnen meerijden.
Maak het reizen met het openbaar vervoer aantrekkelijk. Dit kan door eerste klas reizen te vergoeden en van reistijd in het ov werktijd maken. Ook kun je een openbaar vervoer week houden, of reisbuddies maken zodat collega’s samen kunnen reizen.
En stap van de gewoonte af om iedere medewerker een leaseauto te bieden. Door dit niet meer in het contract vast te leggen, worden je collega’s geïnspireerd om ook eens naar alternatieve reisopties te kijken, in plaats van automatisch de leaseauto in stappen die voor de deur staat geparkeerd, omdat die er toch al staat.
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar dat bewaar ik voor een ander moment, namelijk wanneer je een gesprek met me inplant. Dan kunnen we samen even sparren, en kijken wat er nog meer mogelijk is om toe te werken naar een toekomst dat in het boek De Gulden Snelweg staat omschreven. Dus mail me: muminovic@zero-e.nl. Want alleen door dit soort stappen te zetten, kunnen we die kant op gaan en relatief snel een positieve impact maken op het Nederlandse mobiliteitssysteem. Dit is iets wat we alleen samen kunnen bereiken.
Dit blog is geschreven door Azra Muminović. Schrijvend laat ze haar gedachtes gaan en probeert ze door middel van woorden mensen te inspireren duurzamer te gaan reizen.
