14 februari… Valentijnsdag… Was het bij jou op de middelbare school ook ‘een ding’? Of vier je het gewoon elk jaar nog? Bij ons op de middelbare school werd er heel wat rondom heen georganiseerd. Je kon een roos bestellen voor je geheime liefde en die werden dan rondgedeeld met kaartjes er aan. Ik begrijp dat het tegenwoordig niet zo populair meer is, want er zijn natuurlijk altijd mensen die niks krijgen. Die moeten dan misschien een tegenslag verwerken. Of wellicht een opluchting 🫣
Op Wikipedia lees je meerdere legenden over dit feest. Het is in ieder geval een feest van de liefde. DUS WAT MOET IK DAAR MEE OP M’N WERK?!?! vraag je je misschien af 😂😅 Je wilt toch helemaal geen romances op de werkvloer, dat geeft alleen maar drama.
Andere kijk op de zaak
Wij zullen ook niet zeggen dat je moet gaan matchmaken, blinddaten of koppelen, maar kijk eens naar je collega’s door een roze bril is de tip. Die bril die je op de meest voordelige manier naar collega’s laat kijken en waardoor je dat ineens beseft:
- Dat het heel lastig is voor een heel aantal om met de fiets te komen
- Dat de overstap naar de elektrische auto een dingetje is
- Dat het wel eens eenzaam kan zijn om thuis te werken.
En dat als jij dus wilt dat zij meegaan in de transitie naar een reductie van de CO2 uitstoot, op termijn naar (een) nulemissie wagenpark en mobiliteit, dan helpt het om alle liefde* die je in je hebt, aan deze collega’s te geven. En dan kan rozen uitdelen zomaar een goed idee zijn.
*) Wel op een passende manier natuurlijk
Kijk, je hoeft natuurlijk niet je collega’s lief te hebben als je ouders, als je grootste liefde of als je beste vriend(in). Dit is een zakelijke liefde. Maar wel met compassie, empathie en bijvoorbeeld iets voor iemand willen doen.
Bekijk die collega’s dus eens door een roze bril: wat is nou het mooiste aan ze, het fijnste, hetgeen waarvan je denkt: daarom ben ik blij dat die collega een collega is. En ga met ze in gesprek: ik vind je belangrijk en begrijp dat het feit dat we als organisatie willen dat we minder CO2 uitstoten, jou in een lastig parket brengt. Maar ik wil je er graag bij helpen en ik hoor graag waar je tegenaan loopt. Stort je hart uit over hoe lastig het is, laat me weten waar je tegenaan loopt, vertel me hoe je je gezien en gehoord voelt.
Hoe ziet dit er praktisch uit?
Hierbij helpen de volgende drie dingen:
- Het contact aan gaan
- Luisteren
- Suggesties doen
Het contact aan gaan
Allereerst moet je er voor zien te zorgen dat je het contact aangaat. Dat kan bijvoorbeeld op een ludieke manier door op 14 februari rozen rond te brengen met een kaartje er aan. Iets in de trant van: “Ik wil graag van jou wat horen, zullen we ‘daten’?” En dan mogelijkheden om een Teams-, Zoom of live overleg in te plannen zodat ze meteen weten dat het over werk gaat. Misschien kan je zelfs al wat meer context geven van de specifieke vraag die je hebt
Luisteren
Vervolgens ga je natuurlijk luisteren. En beeld je daar dus de zwijmelende tiener in die helemaal nergens anders naar kan kijken dan naar de grote liefde. Behalve dat jij dan vooral gefocust bent op waarom iemand tegen obstakels aanloopt als die op een duurzame manier voor het werk probeert te reizen en het gaat over het drukke openbaar vervoer en de kou op de fiets.
Suggesties doen
En vervolgens ga je het gesprek aan. Zou het wel werken als… Wat zie jij als oplossing voor… Wanneer zou je wel…
Natuurlijk kan je dit ook doen in een veel grotere setting, in de zin van dat je ook een groep collega’s kunt vragen om de dingen waar ze tegenaan lopen te delen en samen de oplossingen te verzinnen. Maar af en toe echt dat één op één contact opzoeken, levert je heel veel gedetailleerde informatie op.
Ga jij daten met je collega’s? Wij horen het graag!
Dit blog is geschreven door Elske van de Fliert. Elske informeert met haar blogs de lezers en geeft tips over hoe ze groener, schoner, slimmer kunnen rijden en reizen. Zo maakt ze het makkelijker.
